ประโยค ย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 179 / 520

ประโยค- วิสุทธิมรรคเปตาก 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 29 จิงมี ตันนหา เมื่อเวลานามี จิงมี เวทนา เมื่อผลสมี จิงมี ผลสมี เมื่อสphabetนาคม จิงมี นามรูปิ จิงมี นามรูปิ เมื่อ วิญญาณมี จิงมี วิญญาณ เมื่อสังขารทั้งห

บทสรุปนี้กล่าวถึงการกำหนดปัจจัยของนามรูปในทางปฏิจจสมุปบาทและกรรมวัฏ โดยชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างกิเลส สังขาร และปัจจัยที่นำไปสู่การเกิดในภพต่างๆ ซึ่งมีหลักการตามแนวทางของวิสุทธิมรรค และความสำคั

ประโยค - วิถีธรรมรวมเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 30 ความกว้างลึก (ในครรภ์) ใน (อุปฏิ) ภาพนี้ เป็นนามรูป ประสาท ใน (อุปฏิ) ภาพนี้ เป็นอายตนะ ภาวะที่กระทบ (อารมณ์) ใน (อุปฏิ) ภาพนี้ เป็นสัสสะ ความสวย (ผ

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของกรรมและวิบาก โดยเฉพาะในบริบทของอุปฏิบัติและเทวนา ซึ่งมีผลต่อการเกิดในภพต่อไป โดยอธิบายถึงกรรมต่างๆ ที่ก่อให้เกิดผลในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต พร้อมทั้งการพิจารณาอำนาจของกรรมที่

ประโยค - วิสุทธิมรรค๑๓ ผลก ค ตอน๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 32 ความมึสีกลามกาม กรรมหน้านั้นและอ่อนให้ผลก่อน กรรมที่บุคคลละลึกได้ในเวลาใกล้ตาย ชื่อว่า สันนกรรม อันบุคคลผู้ใกล้ตายอธิษฐานกรรมอันใดได้ เขาย่อม (ไ

ในหน้าที่ 32 ของคัมภีร์วิสุทธิมรรค ได้อธิบายเกี่ยวกับกรรมที่มีผลต่อชีวิตของบุคคลซึ่งแบ่งเป็นประเภทต่างๆ เช่น ชนกกรรม อุปภัมภกรรม อุปปีภกกรรม และอุปฆาตกรรม ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างกรรมแต่ละประเภทกับผล

ประโยค- วิสุทธิมรรแปลง 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 33 กรรมอื่นให้แล้ว ยอมบีบยอมคันสุขหรือทุกข์ที่เกิดขึ้นในวิบาก (ขั้นชี้) ที่กรรมอื่นให้เกิดแล้ว มิจิ (สุขและทุกข์นี้) เป็นไปนาน ฝ่าย อุปมารกรรม ตำแหน่งเ

บทนี้กล่าวถึงความแตกต่างของกรรมและวิบาก โดยเฉพาะกรรม ๑๒ อย่าง และวิธีการที่ภิกษุสามารถกำหนดจับปัจจัยของนามปรุงในกรรม यहมองเห็นได้ด้วยการบำเพ็ญวิสาสน ความแตกต่างนี้ปรากฏเฉพาะกับพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ซึ่ง

ประโยค - วิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 (ตอนจบ) - หน้า 35 อันชอบว่า "เมื่อเหตุมีอยู่ มันติ ทังหลาย ก็กล่าวโดยคำเพียงเป็น สมญา ว่า "ผู้สร้าง" เมื่อความเป็นไปแห่งวิบากมีอยู่ มันติ ทังหลาย ก็กล่าวโดยคำเพียงเป็

เนื้อหานี้พูดถึงวิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 ว่าเมื่อต้นเหตุและกรรมมีอยู่ การตีความในความเป็น 'ผู้สร้าง' หรือ 'ผู้สร้างผล' เป็นเพียงการตั้งสมญาเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการวิจารณ์พวกเดียรถีย์ที่ไม่เข้าใจความน

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล่า กด ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 36 ลอยไปตามกระแสน้ำก็อต้นตายอยู่ จึงไม่พันจาก ทุกปังได้ วิญญุพุทธสาวรุ้วปัญญาออนึ่ง ซึ่งความ ดังกล่าวดังนี้แล้ว จึงแทงตลอดปัจจัย (ของ นามรูป) อันลั

ในบทความนี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและวิบากว่าทั้งสองนั้นไม่สามารถแยกออกจากกันได้ โดยกรรมไม่มีอยู่ในวิมานและวิบากก็ไม่มีอยู่ในกรรม ทั้งสองปัจจัยนี้สำคัญต่อการดำเนินการในสังสาระ ไม่ว่าจะเป็นเทวด

ประโยค- วิสุทธิมรรคแปล กำ ด ตอน ๒(ตอนจบ) - หน้าที่ 37 เมื่ออธิบันนั้นทำการกำหนดจับปัจจัยของนามรูปทางธรรมวัฏ และวิปากวัฏวนะความสงสัยในกาลทั้ง ๓ ได้อย่างแล้ว ธรรมนี้เป็นอิฏฐิด อนาคตและปัจจุบันทั้งปวง ก

เรื่องราวในบทนี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์กำหนดจับปัจจัยของนามรูปทางธรรมวัฏ และประเด็นต่างๆ เกี่ยวกับกรรมในอดีตและปัจจุบัน โดยมีการ ถ่ายทอดแนวคิดเกี่ยวกับความเกิดดับของสิ่งต่างๆ ผ่านการดึงนำตัวอย่างที่ชัดเ

ประโยค - วิริยธรรมเอกภาค ๓ ตอนที่ ๒ (ตอนจบ) หน้า 38 หนึ่งนั่นเป็นปัจจัย ก็สามารถได้ ฉันใด ธรรมสักสิ่ง ย่อมไม่ข้ามมาตุ่งนี้ จากอดีตพบ หรือไม่มามาไปสู่อนาคตนี้ แต่ดังนี้ อายะนะ ธาตุ จะไม่เกิดในบทนี้ เพร

เนื้อหานี้สำรวจลำดับแห่งจิตและปัจจัยที่เกิดขึ้นในบทย่อยเกี่ยวกับธรรม โดยอธิบายถึงการดำรงอยู่ของจิตในอดีตและอนาคต ขณะเดียวกันยังเน้นถึงการเกิดและดับของจิต ซึ่งต้องผ่านปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะ

ประโยค - วิสุทธ์ภิรมย์เปล่า ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ๓๙ ประกิจ อันเป็นไปโดยนัยว่า "ภูเขาย่อมสงสัยในพระศาสดา" ดังนี้ เป็นต้น ก็ละได้ด้วยเหมือนกัน ทิคู ๒๖ ย่อมร่ำรำไป ญาณอันข้ามความสงสัยในอธิษฐาน เสียได้

ในบทนี้พูดถึงความเข้าใจในธรรมชาติและปัจจัยของสังขาร โดยพระสารีบุตรได้กล่าวถึงความไม่เที่ยงของทุกสิ่งและความสำคัญของปัญญาในการจับความหมายของธรรมต่างๆ อิทธิพลของอวฆชาทำให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของสังขารและ

ประโยค - วิญญาณรามเปลอ กาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 40 นิทิตะ (คือสิ่งขวัญ ?) ตามเป็นจริง เพราะความรู้เห็นคนเห็นจริงนั้น จึงเรียกสัมมาทัสนะ สังขารทั้งปวงอ่อนเป็นอันภิญญานั้นเห็นอย่างดีโดย ความไม่เที่ยงไปต

บทนี้สำรวจความรู้ความจริงในธรรมและการรู้เห็นตามเป็นจริง ผ่านการอธิบายสัมมาทัสนะและการเข้าใจธรรมที่เป็นอนัตตา การรู้เห็นตามเป็นจริงจะช่วยละความสงสัยได้ และการขึ้นกับธรรมมีอรรถเดียวกันแม้จะต่างกันที่พยั

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล กาฐ ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 42 มัคคมัคคญาณัทสนวิสุทธินทก ส่วนญาณอันรู้ธรรมที่เป็นรง และธรรมที่มีใช้งาวว่า "นี่เป็น ทาง นี่เป็นทาง" ดังนี้แล้วแต่ข้อต้องชื่นชู ซึ่งว่านาคมัคคญาณท

ในตอนจบของวิสุทธิมรรคเปล กาฐ เราจะได้สำรวจการเข้าถึงมัคคมัคญาณัทสนวิสุทธินทก และวิธีการปฏิบัติวิปัสนา เพื่อการเห็นธรรมที่แท้จริง พระโโยคาวรจะทำให้เห็นถึงความสำคัญของการพิจารณาเป็นกลาปสมสมะ ซึ่งเป็นเบื

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ คาถา ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 43 เกิดขึ้น และตรีนปรัญญาเล่ามีในลำดับแห่งภูมิปัญญา แม้นเพราะเหตุนั้น พระ โยคั่งผู้ใคร่จะมาคามคามคามคามนึง วิสุทธิมรรคนี้พร้อมจึงต้องทำโยคะในกาลใ

บทความนี้สำรวจหลักการของวิสุทธิมรรคและปรัญญา 3 ประเภท ได้แก่ ญาณปรัญญา, วิปาสนาปัญญา และปานปรัญญา โดยเน้นการทำความเข้าใจลักษณะเฉพาะและความสำคัญในทางธรรม เพื่อให้นักปฏิบัติสามารถใช้ในชีวิตประจำวันและเข

ประโยค - วิสุทธิธรรมแปดก ค ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 44 [ภูมิของปริญญา] ภูมิ (คือชั้น) ของญาณปริญญา เริ่มตั้งแต่ส่งสารปริจฉา (กำหนดส่งสารอาเนามูป) ไปจนถึงปัญญาปริญะ (กำหนดจับปัญญา) ของนามรูป) ด้วยว่าใน

เนื้อหานี้กล่าวถึงภูมิของญาณปริญญาที่เริ่มตั้งแต่ส่งสารปริจฉาไปจนถึงปัญญาปริญญา โดยเน้นความสำคัญของการละทิพพธรรมและการเข้าใจความทุกข์และสุข เพื่อให้พระโยคีสามารถบรรลุญาณปริญญาได้อย่างแท้จริง และเสนอกา

ประโยค - วิสุทธิมรรวมเปล่า ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 45 ไฉ เมื่อถือรินปริญญาเป็นไปอยู่ มักคามคุญจึงเกิดขึ้น และถือริน- ปริญญาเล่ามี่ในคำบ่งแห่งอัญญาปริญญา แม้เพราะเหตุนี้ พระไยคี ผู้ใดจะทำคามคัญอญิฏฐา

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของสัมมสมะญาณและการศึกษาเพื่อให้ถึงวิสุทธิมรรวม โดยเน้นการทำโยคะและการศึกษาผ่านคำบ่งในธาตุธรรมทั้งหลาย ทั้งในอดีตและปัจจุบัน สัมมสมะญาณมีความสำคัญในการกำหนดความไม่เที่ยงและอนัต

ประโยค - วิฑูรย์ธรรมหรือ 3 (ตอนจบ) - หน้้าที่ 46 วิญญาณทั้งที่เป็นอดีตอาณาคตและปัจจุบันไม่เที่ยง ฯลฯ" ชื่อสมุ สนญาณ ปัญญาในอันกำหนด (โดย) สังเขปเข้าสว่า "จักษุ ฯลฯ รามณะ ฯลฯ รวมถึงเป็นอดีตอาณาคตและปั

เนื้อหานี้กล่าวถึงความไม่เที่ยงของวิญญาณที่มีทั้งอดีต อาณาคต และปัจจุบัน โดยนำเสนอว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นของที่เปลี่ยนแปลงได้ด้วยปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลให้เกิดความเสื่อมสลายและดับไปตามกาลเวลา ยกตัวอย่างถ

ประโยค - วิสุทธิมรรถเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 47 กาลอธิษฐานแม่ในกาลอนาคต "ชื่อสัมมนาสัญญา ความรู้จึง ชื่อว่าจัญา เพราะว่าธรรมรู้ได้ ชื่อว่าปัญญา เพราะว่าธรรมว่าทั่วไป เหตุนี้นั้น ข้างชี้จึงกล่าวว่า

ในเนื้อหาเล่มนี้พูดถึงการอธิษฐานแม่ในอนาคตและการศึกษาธรรมในปัจจุบัน พร้อมเชื่อมโยงกับปัญญาที่สามารถเรียนรู้ได้จากธรรมชาติของจิตใจ ปัญญาในอนาคตโดยการสงเคราะห์ธรรม ทั้งนี้ยังเสนอภาพรวมของกลุ่มธรรมชาติที

ประโยค - วิสุทธิธรรมะแปลก ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 48 "อุณกภูทั้งหลาย สิ่งที่บงบงเป็นสิ่งพิสูจน์ อุณกภูทั้งหลาย สิ่งทั้ง ปวงที่พิสูจน์ ก่ออะไรเล่า อุณกภูทั้งหลาย จักเป็นพิสูจน์ รูป ทั้งปลายเป็นสิ่งพิสูจน์

ในบทนี้พูดถึงความเป็นจริงของโลกในแง่มุมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอุณหภูมิและการพิสูจน์ รวมถึงการกระทำของอารมณ์ที่เกิดจากปัจจัยสัมผัส ความสัมพันธ์ระหว่างรูปและวิญญาณก็เป็นสิ่งพิสูจน์ที่สำคัญ นอกจากนี้ยังก

ประโยค- วิสุทธิธรรรมเปล่า กาด ๓ (ตอนจบ) - หน้าที่ 49 สิ่งพึงยิ่ง เอกโวภาฎ จตุโวภาฎ ปัญญโวภาฎ เป็นสิ่งพึงยิ่ง ปฐมาน...อุตตตานเป็นสิ่งพึงยิ่ง เมตตามโวภาฎ...อุปบาทาโวภาฎ วิญญูเป็นสิ่งพึงยิ่ง อวิชชา...ชรา

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญขององค์ประกอบต่าง ๆ ที่นำไปสู่การทำสมสมะ โดยเน้นถึงสิ่งพึงยิ่ง เช่น ปัญญาและเมตตา สอดคล้องกับคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า เรื่องธรรมที่ถือว่าเป็นโลคุตธรรมและการเข้าเกณฑ์สมสมะ การ

ประโยค- วิสุทธิธรรมนำแปล คาถา 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 50 "หญิงภิญจิ รูป - รูปทุกอย่าง" โดยโอกาส 11 (คือคัดเป็น 11 ช่อง) คือ โดยอดีตดี (หมวด 7 ทั้งดีดี คือคดีอนาคตปัจจุบันนี้ 3) และโดยทุก (หมวด 2) 4 มีอักข

เนื้อหานี้พูดถึงการวิเคราะห์รูปและความไม่เที่ยงตามหลักพระพุทธศาสนา โดยแสดงให้เห็นว่ารูปไม่สามารถเป็นอัตตาได้ เน้นการสังเคราะห์ความเข้าใจเกี่ยวกับร่างกายและรูปทั้งภายในและภายนอก รวมถึงอธิบายถึงรูปในอดี

ประโยค- วิสุทธิธรรรมเปล่า คาถา ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 51 ทั้งปวงนี้ จัดเป็นสัมมะนะหนึ่ง ด้วยอำนาจว่า "อนุจิ๋ย ญญูช- ชื่อว่าไม่เที่ยงเพราะอรรถคือสิ้นไป" นั่น แต่ (ว่า) โดยแยกออกไป ก็เป็นสัมมะนะ ๑๑ อย่

บทคาถานี้กล่าวถึงธรรมะที่ว่าด้วยสัมมะนะและทุกข์ในรูปแบบที่ชัดเจน พระพุทธองค์ได้แสดงให้เห็นถึงความไม่เที่ยงของรูปทั้งหลาย และความจริงที่ว่าเป็นภัยให้กับเทวดา โดยแยกประเภทสัมมะนะออกเป็น ๑๑ ลักษณะ เพื่อใ